Хүндэтгэж, дэмжиж саналаа өгсөн, цэл залуухан, үзэмж гоё төрийн түшээгээ, эцэг шигээ хүн рүү нулимж, салаавч өгч, зүйл бүрээр басамжлаг доромжлохыг хараад лав баяр хөөр төрөхгүй л болов уу. Эргэлзэж, сонголтондоо харамсаж, “ерөөсөө парламент гэдэг чинь ямар хүмүүс очдог газар юм бэ” гэж тээнэгэлзэж гайхширтал нь үнэ хүндгүй болгож байна. Парламентын засаглалтай Монголын Төрийг болчимгүй нөхдийн бодлогогүй үйлдлээр хэврэгшүүлж байгаад юу руу ч, хааш нь ч чиглүүлж мэднэ шүү гэдгийг хаа хаанаа тунгаах цаг болжээ. Иймэрхүү самуун, увайгүй дүр төрхөөр дөгөөж жигшээж байгаад хаа нэгтээгээс “Ерөөсөө, засаглалын хэлбэрээ эргэж харах ёстой болжээ” гэх танил шунал гозгонож эхэлдэг гашуун түүх бий шүү.
