Энийг мөн олон хэлсэн дээ, диплом нь биш боловсрол нь хүнийг чимдэг ээ гэж.

Манай монгол хэлнээ ямар ч харь гаралгүй, цэвэр цусны нэгэн хэллэг байдаг нь “Уг номоороо бол болохгүй, гэхдээ яахав” болой. Ямар нэгэн юмыг хууль номын дагуу хийхгүй гэсэн санаа. Их төлөв хүнд зөв санасан хэрэгтэй үед тусламжийн гараа сунгасан сайн хүний амнаас их төлөв гарна.

Цаг хугацааны суналтын онолыг энгүүнээр “турсикний онол” гэх нь ч бий. Профессорууд энэ онолыг тайлбарлахдаа, оюутнуудын турсикний эрзээн дээр жишээ авдаг байснаас үүдэж тэгсэнбайна.

Хэдхэн сарын өмнө байхаа, хоёр ч сонин яриа чих дэлсээд өнгөрсөн юм. Эхнийх нь юу вэ гэхээр “монголд барууны нөлөө, хөрөнгө оруулалтыг хамжиж хязгаарлая, тэгээд дундаа ваакуумд оруулж авъя.

Буруу юмнаас битгий ай. Бас буруу юм хийхээс ч битгий ай.

Харин тэр цагт монголд юу болсон, монголчууд юугаа амсаж, юугаа үүрнэ хэнд ч хамаагүй болно. Яг л 1928 онд үүссэн шиг тийм нөхцөл байдал. Хоёр том хөрш нь үгсэж, эсвэл хүчний баланс нь алдагдаж, аль нэг нь хүч түрлээ гэхэд цуг хохирох хамсаатангүй болсоор л байна. Энэ нөхцөл байдлыг мэдэрсэн, шууд болон дам эсэргүүцсэн зүтгэлтнүүдэд “ямар нэгэн юм” тохиолдсоор...