Цогт-Очирын Лоохууз гэж амьдаараа домог болсон нэгэн буурал бий. Ахмад хижээл насныхан, ялангуяа улс төрчид бол андахгүй. Би тэднийд зочилж хуучиллаа. Гарын үсэг зурж номоо солилцлоо. Хожим дуурсагдахаа больсон, зарим нь бүр нийгмээс гадуурхагдсан улс төрч эрхмүүдийн шавь гэж ирээд л мань хүн түүх дэлгэлээ.

“Баян”, “Баялаг” гэдэг үгийн утгыг эхлээд тунгаах аваас, эдүгээгийн монгол төсөөллөөр арай л өөр, нэг тиймэрхүү примитив гутармаар зүйл толгойд буух болов уу.

Ер нь Иранд очиж үзье гэх санаа надад аль дээр үед төрсөн юм. Түүхийн ном зохиол сөхөж үзэж байхад Монгол-Персийн харилцааны тухай түүхэн баримтууд нэлээд тааралддаг.

Өглөө эртлэн босч гадагш гарч кварталаа тойрч алхлаа. Тэгэнгээ талхны дэлгүүрт орж талх авлаа.

Эцгийн эрхт ёс хязгааргүй ноёлсон Монголыг манай хувьсгалчид 1921 онд хүлээн авснаас эхлэн түүх дэлгэх гэсэн санаа эл нийтлэлд байхгүй.

Имам Хомейнийн бунханд зочилсон монгол хүн гарын арван хуруунд багтах төдийд байдаг бол би бас тэр ховор учралыг амссан нэг нь болж таарна хэмээн бэлгэшээж сууна