Манай Монголд сэхээтэн хэт олширсон, бүр дооз нь хэтэрсэн, эрх баригч намд нэр нөлөө, орон зайтай бол тийм хэсэг сэхээтэнд 4 жилдээ ажил олдоод болоод байх шиг. Хэрэв тиймгүй бол манай сэхээтнүүдийн ихэнхи нь 4 жил ажилгүй (орлогогүй биш шүү!) явж байдгийг бид мэддэг үү? Сэхээтнийг хэт ихээр бэлтгэсний (их дээд сургууль төгсгөсөн) хор хөнөөл гэж байдаг бол тэр нь улс орны нийгэм-эдийн засаг, хүмүүний амьдралд хар толбо тарих цаг айсуй хэмээн би хувьдаа харддаг, түгшдэг. УИХ-ын сонгууль болгоны дараа нийгэм бухимддаг, хямардагаар би жишээлж байна. Сонгуулийн дүн гарсны дараа хамгийн их хонзогнож үлддэг нийгмийн анги давхарга гэвэл сэхээтнүүд.

Хөдөөний аж төрөл, мал аж ахуйгаа хөгжүүлж байгаа байдал нь нуль уран сайхны хүсэл мөрөөдөл дээр босно. Мал өсгөнө, бүр жар, далан сая давна. Нүүдэлчний уран сайхны фантаз, бяцхан тархи, шунал нь хослоод мал аж ахуйгаа орчин үежүүлэхгүй байсаар зуданд хиаруулаад байж байгааг нь бид харж байна. Малд зориулсан дуу шүлэг, ерөөл магтаалдаа автаад малаа хайрласаар байгаад адаг сүүлд нь!

Социализмын үед мал нийгмийн өмч байх үед мал төллүүлэх нь үнэхээр бүх нийтийн “үйлс” байв.

Хятад судлаачдын ярилцлагын төгсгөл хэсэг

Мозайка – чулуун урлалын (урлаг) тэр цех, бэлэг дурсгалын дэлгүүрт есөн жорын юм байх аж.

Монгол хүний сэтгэлд бүх юм багтана. Болохгүй бүтэхгүй гэж нэг ч юм байхгүй. Муйхар хөөцөлдлөг, шалж нэхэх, араас нь дарамтлах, хүн амьтнаар хэлүүлэх, хахуульдах, эсвэл таг чиг болох, гөлийх гэх мэт бүх аргыг монгол хүн хэрэглэнэ, чадна, эмээх ч үгүй. Аливаа асуудал, маргаан бэрхшээлийг гүрийж байгаад л давчихдаг монгол чанар зөв өө. Би буруушаах гээгүй. Хэтрүүлчихдэг гэмтэй тул би бичиж байна.