Тамирчин болно гэдэг аз сорьсон хэрэг. Ялангуяа өндөр хөгжилтэй улс оронд амьдралынхан хамгийн том шийдвэр гаргах шалгуур болдог. Тамирчин болно гэдэг залуу насны, ердөө арав гаруй жилийг зарцуулдаг ч, эдгээр он жилүүд нь хүний сурч боловсрох, хөгжих хамгийн чухал мөчид тохиолддогоороо онцлогтой. 18 настайдаа мэргэжлийн гэрээ байгууллаа гэж бодоё. 35 нас хүртлээ тухайн спортоороо хичээллээ гэж гэхэд 17 жилийг тамирчины амьдралаар өнгөрөөнө.

Манайд сайн дасгалжуулагч төрөн гарахгүй байгаа гол шалтгаан гэвэл хүнийг судлаж чадаагүйтэй холбоотой.

Спортын орчуулгаар олон жил ажиллаж, мэргэшиж буй залуу орчуулагч Г.Баярсайханы Луис Суарэсийн “Хязгаарыг давахуй” номны хэсгээс хүргэж байсан билээ. Энэ удаа Суарэсийн хувийн амьдралын хэсгээс буюу хайрын романсийн тухай хэсгээс хүргэе!

Италийн алдарт хөлбөмбөгчин Андреа Пирлог мэдэхгүй хөлбөмбөг сонирхогч байхгүй биз. Тэгвэл Пирлогийн амьдрал, хөлбөмбөгийн дотоод ертөнцийн талаар дэлгэрэнгүй өгүүлсэн “Би сэтгэдэг учраас тоглодог” ном худалдаанд гарахад тун ойрхон болжээ.

Хүний хамгийн эрхэм зүйл өөрийн бодол байх ёстой. Би “өөрийнхөө бодлоор” ингэж боддог...

Бага сургууль дээр нь очсоны маргааш нь, Г.Гандэлгэрийн сурч байсан дунд сургуульд нь очиж Ким Кюн-Сү дээр багштай уулзав. Бага сургуулийн хөлбөмбөгт тактик, техникийн үндсэн чадваруудыг түлхүү заадаг бол, дунд насанд дасгалууд харьцангуй хүндэрсэн байлаа. Ер нь хөлбөмбөгийн дасгалууд хэлбэр нь өөр болохоос тийм ч олон биш.