Хөдөөний айлууд шөлний юм гаргахаараа хажуу хавийнхаа айлуудад хишиг түгээж, таван цулаас нь айл айлд хувааж тараадаг заншил одоо ч бий. Айлууд ч сав хоосон буцаахгүй, ёотон, чихэр, талх, ааруул, тэр бүү хэл нэг ширхэг сонгино ч хамаагүй хийж өгдөг.

Лу.Гантөмөрийн гаргаж тавьсан мөрийн хөтөлбөрийг товчхон шинжилж үзье. Хамгийн эхэнд одоо тулгараад байгаа асуудлыг дахин давтахгүйн тулд эвтэй, хариуцлагатай хүчирхэг Ардчилсан нам байх тал дээр анхаарах юм байна.

“Мандах наран зүгт нутаг минь байдаг юм. Маргах юмгүй тэнд дулаахан байдаг юм” хэмээн аяны урт замыг туулсаар Сүхбаатар аймгийн уугуул сэтгүүлчдийн баг нутгийн зүг хүлгийн жолоо залав. Зэгсний толгой бөхөлзсөн намрын налгар өдрүүд тал нутагт минь иржээ.

Томоос том улаан нар тэнгэрийн хаяаг ухаа улаанаар будан талд ургахад эмээ маань хашааны хэдэн айлын хүн, малыг аль хэдийнэ сэрээчихсэн байдагсан. Уран цэцэн үгтэй эмээг минь айлынхан Амаа гэж авгайлан дуудна. Эмээг байхгүй бол тэр хавийн хэдэн гэр эзгүй юм шиг л оргиод явчихна. Харин өвөө минь дөлгөөхөн, хэр барагтайд үг дуугараад байхгүй ч бид жигтэйхэн их эмээдэг байж билээ.

Парламент бол Монгол Улсын ардчиллын баталгаа юм. Бүгдээрээ хэлэлцвэл буруугүй гэдэг. “Бид ингэж шийдлээ” гэдэг бол хамгийн хүчирхэг үг. Тиймээс холбирч ч мэдэхээр дүр төрхтэй явж ирсэн нүүр царайгаа эрс өөрчилж сонгодог парламентын замыг нэгмөсөн сонгох түүхэн шаардлагын өмнө бид тулж ирлээ.

Монгол ёсолгооны талаар Төрийн шагналт жүжигчин Д.Сосорбарамтай ярилцлаа.