Урьд их сайхан байжээ. Ой угтсан ажил гээд л улс даяар ундардагсан. Октябрийн төдөн жилийн ой, Лениний төрсөн өдөр, Намын их хурлыг угтах, Цэдэнбал даргын тоот даалгаварыг биелүүлэх, барилгачдын эсвэл багш нарын баярыг тэмдэглэх гээд бараг өдөр болгон ямар нэг тэмдэглэлт өдөр болно,

Жил гаруйгийн өмнө, наадмаар нэгэн сонин нэвтрүүлэг зурагтаар гарч билээ. УИХ-ын даргаар Нямдорж сонгогдсонд зориулсан будаалга юмуу даа. Аялгаас нь үзэхэд нутаг нэгтнүүд ялгаран цуглажээ. Баянмөнх аврага ярьж байна,

Сүхийг хүрэлдэж, Хүрэлийг сүхдэж байна, цаана чинь! Сүхийг хойд солонгосчууд хүрэлдэнэ. Харин манайх чаддагаараа Хүрэлийг сүхдэх шив.

Хүний мөс чанар муудлаа, хүн хүнийгээ бараа таваар мэт үздэг болж, мөнгөний төлөө юу ч хийхээс буцахаа больж, хүний мөн чанар үгүй болж бүтээгч биш хэрэглэгч хүн буй болжээ гэх.

Ер нь монголчууд бид хэн бэ? Хаанаас гаралтай, ямар уламжлалтай, ямар шүтлэгтэй, сэтгэлгээ нь ямархуу, хүн - хүний болон хүн - байгалийн харилцаа нь хэрхэн зохицуулагддаг,

1984 оны 8 дугаар сард Монголын удирдагч Цэдэнбалыг гэнэт бүх албан тушаалаас нь чөлөөлж Москвад үнэн хэрэгтээ гэрийн хорионд оруулсан юм. Энэ явдал Монголын ард түмэн байтугай тухайн цагийн нам төрийн бүх удирдлага, тэрбайтугай Цэдэнбалын өөрийн нь хувьд л гэнэтийн явдал байсан болохоос үүнийг зохион байгуулагчдын хувьд жилийн турш бэлтгэгдсэн ажлын үр дүн байлаа.