Эртний нэгэн домогт өгүүлснээр олон зууны тэртээ Ливаны өтгөн шигүү ой хөвчид гурван хуш ургадаг байжээ. Хуш мод урт настай, ургахдаа удаан. Тиймдээ ч тэд өсөж өндийхдөө хэд хэдэн зууны турш амьдрал үхэл, амьтан хүн, ахуй орчны тухай эргэцүүлсэн гэдэг. 

Гурван хуш газар дэлхий дээр өрнөсөн өдий төдий үйл явдлыг гэрчлэн ургахуйд эзэн хаад ээлжлэн солигдож, улс гүрэн устан мөхөж, үй олон тулаан тэмцэл өнгөрч өндөрлөв. Үүний зэрэгцээ хайр хорсол, хангалуун амьдрал, үгээгүй хоосныг ч нүдээр үзэж, жин тээсэн худалдаачид, жим мөрөө хөөсөн бэдэн явагчдыг ч нэг биш удаа олж харлаа. Хүн төрөлхтний хэл соёл хэдэнтээ өөрчлөгдөж, бичиг үсэг зохиогдохыг ч ажиглан ургав.

Чингэхдээ хаа нэг үг солих гурван хуш нэгэн өдөр алс ирээдүйн тухай эргэцүүлэн хүүрнэлджээ.

-Энэ дэлхийд ургаж өндийгөөд элдвийг л үзлээ. Эрх мэдэл л тэргүүн эгнээнд жагсдаг юм байна. Ийм болохоор энэ дэлхийн хамгийн хүчирхэг эзэн хааны сэнтий болохыг л хүснэ гэж эхний хушийг өгүүлэхэд удаах хуш:

-Харин би хамгийн гол нь сайхан сэтгэл гэж бодох юм. Тийм ч учраас муу муухайг сайн сайхан болгож хувиргах шидтэй болмоор байхсанж гээд санаа алдав. Тэгтэл гурав дахь хуш:

-Миний хувьд итгэл сэтгэл эрхэм дээд хэмээн шилмүүсээ гөвөн хэлээд, - Хүмүүс намайг хараад итгэл сэтгэлээр жигүүрлээсэй гэж л хүснэ гэлээ.

Нэг арван нөгөө арванаар солигдож, нэг л өдөр ойд модчид ирэв. Модчид гурван хушийг тайрч хөрөөдөөд тэргэнд ачаалан тосгоноо зорьлоо.

Гурван хуш өөр өөрийн хүсэл мөрөөдлийг тээж явсан ч үнэн байдалтай даанч нийцсэнгүй. 

Эхний хушаар малын хороо барьж, үлдсэн хэсгээр нь хүүхдийн ор хийжээ. Удаах хуш уушийн газрын ширээ болсон бол гурав дахь хушийг хэрэглэлгүй модны агуулахад тавьжээ.

“Хүслээр болдоггүй хорвоо юм даа” гэсээр гурван хуш санаа алдав.

Он жил улиран урссаар нэгтээ орох оронгүй хос хоёр эхний хушаар барьсан өнөөх малын хашаанд ирж хоног төөрүүлэв. Эмэгтэй нь хөл хүнд, тэр шөнөө амаржиж, нялх хүүгээ үлдсэн модоор урласан хүүхдийн болхидуухан орон дээр өвс дэвсэн хэвтүүллээ. Энэ мөчид эхний хушийн энэ дэлхийн хамгийн хүчирхэг хаан эзний сэнтий болох хүсэл ийнхүү биелэв.

Хэдэн жилийн дараа уушийн газрын ширээ болсон хушийг түшин арван хоёр дагагчтай нэгэн багш үдлэн суужээ. Унд зоогондоо хүрэхээс өмнө багш үг хэлэхэд удаах хуш дарстай хундага, талх тэргүүтнийг тээж түшээд зогсохгүй хүн, бурхан хоёрыг холбож түшсэнээ ухаарав.

Маргааш нь гурав дахь хушаар загалмай хийж, дээр нь амьсгаатай үгүйтэй нэгэн хүнийг хадаж тогтоолоо. Хуш балмагдан, хувь тавилан, хөөрхий тэр хүнийг өрөвдөн уйлав. Гэтэл гурав ч хонолгүй мөнөөх хүн гэрэл цацруулсан гэгээнтэнд хувилж, эрүү шүүлтийн эд байсан модон загалмай итгэл үнэмшлийн бэлгэдэл болов.

Ливаны өтгөн шигүү ой хөвчид төрсөн гурван хушийн хүсэл мөрөөдөл ийнхүү биелжээ. Хорвоо дэлхий санаснаар болдоггүй, хүсэл мөрөөдөл төлөөлснөөр биелдэггүй гэдэг энэ билээ.